Блог Белорусского ТЮЗа

Свет фарбаў Ларысы Рулёвай / Мир красок Ларисы Рулёвой

2012-02-22T03:00:00.001-08:00

"Светам фарбаў" назвалі музейшчыкі выставу нашага галоўнага мастака Ларысы Рулёвай.

Акцёры тэатра вітаюць Ларысу Ільінічну на адкрыцці выставы

Напэўна таму, што Ларыса Ільінічна прапанавала не толькі макеты, эскізы да касцюмы, але і шмат уласных фотаздымкаў - са спектакляў і з... уласнага кветніка, асталяванага на лецішчы.

Макет да спектакля "Голы кароль" Я.Шварца

Кветкі яна вельмі любіць, умее іх даглядаць і здымаць.

Сцэнічны строй Ларысы Рулёвай прадстаўляе актрыса Алена Шабад

Менавіта кветкі - іх фарбы, формы, адметнасці, - паўплывалі на вырашэнне шматлікіх фантазійных касцюмаў для сцэны, якія Ларыса Рулёва стварае для казак і чароўных гісторый Тэатра юнага гледача.

Актрысы Ларыса Горцава і Наталля Якаўлева віншуюць Ларысу Рулёву з юбілеем

Фотаздымкі рабіла тэатральны педагог Вольга Марозава

Выстава Ларысы Рулёвай / Выставка Ларисы Рулёвой

2012-02-15T08:48:00.001-08:00

На 16:00 21 лютага 2012 года ў Дзяржаўным музеі гісторыі тэатральнай і музычнай культуры (Мінск, Верхні горад, Музычны завулак, 5) прызначана адкрыццё выставы Ларысы Рулёвай, галоўнага мастака Беларускага рэспубліканскага тэатра юнага гледача.

Экспазіцыю складуць макеты, бутафорыя, эскізы афармлення сцэны і эскізы касцюмаў, а таксама касцюмы, якія адпрацавалі ў спектаклях тэатра.

Выстава, як творчая справаздача мастака больш чым за трыццаць гадоў тэатральнае службы, прымеркавана да юбілею Ларысы Ільінічны.

Віншуем Ларысу Рулёву / Поздравляем Ларису Рулёву

2012-02-15T08:44:00.001-08:00

Cёння, 15 лютага, святкуе свой юбілей галоўны мастак нашага тэатра Ларыса Рулёва.

Шчыра віншуем Ларысу Ільінічну з юбілеем !

У дзевяносты раз! / В девяностый раз!

2012-02-14T05:03:00.002-08:00

15 лютага ў дзевяносты раз падымецца на сцэну (як на Парнас!) наш Тарас у выкананні Андрэя Кізіно са спектакля "Тарас на Парнасе". П'еса паводле аднайменнай паэмы належыць Сяргею Кавалёву. Пастаноўку ажыццявіла рэжысёр Наталля Башава-Іванова. Мастак - Ларыса Рулёва.

З дубальтоўкай на зэдліку - Тарас у выкананні Андрэя Кізіно

Аляксандр Зелянко і Андрэй Кізіно

З дня прэм'еры, 18 сакавіка 2004 года, "Тарас на Парнасе" палюбіўся публіцы розных узростаў.

Віншуем выканаўцаў і стваральнікаў спектакля!

Ляцяць юнацтва крылы / Летят крылья юности

2012-02-12T09:31:00.000-08:00

На 7 и 8 лютага прыпалі дзве цікавыя творчыя сустрэчы выканаўцаў спектакля "Майго юнацтва крылы..." Генадзя Гаранскага і Аляксандра Гладкага.

Першая - у мінскай гімназіі № 174 з вучнямі дзявятых-адзінаццатых класаў. Паколькі Генадзь Гаранскі выконвае ролю Канстанціна Каліноўскага, выходзіла, што і пра спектакль, і пра сваю асобу... Каліноўскі нібыта распавядаў сам.

Генадзь Гаранскі ад імя Канстанціна Каліноўскага

Маладыя людзі не толькі ўдакладнілі для сябе, што значыць Канстанцін Каліноўскі ў гісторыі нашай краіны, але і абмерквалі якасці сапраўднага героя.

Тэатральны педагог Вольга Марозава з вучнямі

Пачатак размовы

Працяг размовы

Нашы будучыя гледачы

Сустрэча прайшла паспяхова, таму што маладыя людзі бралі актыўны ўдзел у нашым дыялогу - так званым дыялогу паміж тэатрам і будучымі гледачамі. Засмуціла толькі адна акалічнасць: выбітныя асобы нацыянальнай гісторыі ўсё яшчэ застаюцца невядомымі... Але, мяркуем, нашага Канстанціна Каліноўскага яны запомняць.

Майстар-клас па прыгожым чытанні і паэзіі дае Генадзь Гаранскі

Другая сустрэча - тэатральнага педагога Вольгі Гаяевай і актора Аляксандра Гладкага - адбывлася ў ліцэі № 1. Да нашага спектакля маладыя людзі выявілі сапраўдную цікавасць, нават дыскутавалі пра асобу Каліноўскага і ягоную ролю ў гісторыі дзяржавы, дзяліліся ведамі пра беларускую літаратуру і яе прадстаўнікоў.

Вялікі ўздзел у арганізацыі творчай сустрэчы ўзяла ўдзел Анжаліка Канстанцінаўна Ананіч – настаўнік грамадазнаўства.

Афіша на сакавік / Афиша на март

2012-02-09T00:58:00.000-08:00

Шаноўнае спадарства! З тэхнічных прычын наш сайт часова не працуе, за што і просім прабачэння. Афіша на сакавік у doc.

Нашы якасныя гледачы / Наши качественные зрители

2012-02-02T09:37:00.000-08:00

У адной з сацыяльных сетак наша глядачка Kryscina Vitushka напісала: "..Сёння невялічкай кампаніяй сяброў (чалавек 50) хадзілі ў Тэатр юнага гледача. "Казка чароўнага лесу" - цудоўны спектакль, які вяртае веру ў беларускі дзіцячы тэатр як від мастацтва. Стылёвы, сучасны, акуратны, вытанчаны, узнёслы, глыбокі, просты, прыгожы, трапны і вельмі якасны."

"Казка чароўнага лесу", пра якую гл. вышэй

Вы б змаглі ~~не пахваліцца~~ не папрасіць ў Крысціны дазволу паўтарыць гэтае меркаванне для ўсіх, хто не толькі глядзіць нашы спектаклі, але і чытае наш блог? І мы не змаглі. Папрасілі. І з дазволу Крысціны публікуем. Але між іншым звяртаем вашую ўвагу на тое, якімі кампаніямі цяпер ходзяць у тэатр. Уражвае?

Сябры кампаніі - заўзятары і наведнікі сайту "Нашыя дзеткі" (на правай бакавінцы нашага блогу ёсць цэтлік для пераходу на гэты сайт), сайту бацькоў, дзяцей і... незвычайных гледачоў: яны ўсе як адзін ведалі, што ідуць у тэатр. Ведалі, што будуць глядзець. Выключылі мабільныя тэлефоны. Глядзелі толькі на сцэну і на актораў. Яны так ўважліва слухалі, што ўсё разумелі: словы, выразы, жарты, крыўды, кпіны і песенькі. Яны падзякавалі рэжысёру за спектакль. Яны ўхвалілі ігру і мову нашых выканаўцаў. Яны ацанілі працу перакладчыка. Яны пайшлі ад нас здаволеныя, задаволеныя і папытаўшы, калі наступная прэм'ера!..

Якасныя гледачы. Яны вяртаюць тэатр у мастацтва.

Лепш адзін раз убачыць / Лучше один раз увидеть

2012-01-11T04:16:00.000-08:00

У святочныя калядныя дзянькі Тэатр юнага гледача асабліва вясёлы і шчодры, напоўнены вясёлым дзіцячым гоманам, віншаваннямі Дзеда Мароза і цудамі “Казкі чароўнага лесу”.

Персанажы Алесі Гераські, Кацярыны Крыловай, Васіля Казлова,
Аляксея Кірмуця і Андрэя Каламійца рыхтуюцца да прыгодаў

Пры канцы снежня (Каталіцкае Раство, вакацыі, набліжэнне Новага году!) спектакль чараваў маленькіх гледачоў з бацькамі аж па тры разы на дзень: усе прагнулі свята. Акторам выпала нялёгкая часіна, але святочны настрой ды імпэт узялі сваё: "святочная казка апраўдала мае чаканні... сапраўдная казка!" - дзяліўся адзін з гледачоў.

Кацярына Крылова (Вослік)

Вядома, кожны успрымае па-свайму і казку, і казачныя цуды, – водгукі можна пабачыць на нашым сайце. А калі хто з вас, шаноўныя чытачы, гасцяваў на нашых святочных паказах, пакідайце свае водгукі.

Васіль Ніцко (Воўк)

Пільны глядач заўсёды памятае: лепш адзін раз убачыць, чым сто разоў прачытаць!

Казачны баль / Сказочный бал

2011-12-29T05:17:00.000-08:00

16 снежня 2011 года адбыўся першы Навагодні баль з Казачным каралём і яго чароўнымі гасцямі

Першы баль адбыўся ў межах праекту “Тэатр юнага гледача – дзецям Беларусі” разам з віншавальнай праграмай часопіса “Вясёлка” і ўдзелам Пасольства Швецыі ў Рэспубліцы Беларусь.

Дзеці з розных куткаў нашай краіны былі запрошаны разам з бацькамі, каб атрымаць узнагароды ад “Вясёлкі” і паўдзельнічаць у навагоднім бале. Шведскае пасольства падрыхтавала віктарыну пра сваю краіну і, вядома, падарункі.

“Свята атрымалася!” – падзялілася з намі Джэні Шарыпава, рэдактар па рэкламе ТЮГа і арганізатар свята.

Яго Вялікасць Казачны кароль прыняў пасла Каралеўства Швецыі Стэфана Эрыксана, якога суправаджаў… хор з каляднай шведскай песняй (песня, праўда, прысвячалася Святой Люсіі, але ніхто не пакрыўдзіўся, калі нашы дзеці абвясцілі яе каляднаю).

Дзетак віншавалі галоўны рэдактар “Вясёлкі” Уладзімір Ліпскі з паэтам Іосіфам Рогалем, пісьменнікі і артысты Тэатр юнага гледача. Бацькоў асабліва парадавалі тэатральныя гульні і конкурсы “Вясёлкі” .

Дзеткі, відаць, да іх рыхтаваліся, але ж і выглядалі надзвычай прыгожа! Зайкі, прынцэсы, чараўнікі, сняжынкі і нават чарапашка ніндзя – сапраўдны баль!

Уражанняў, чароўных пераўтварэнняў, гульняў і падарункаў хапіла на ўсіх.

“Сьвіслацкія аркушы”

2011-12-29T03:48:00.001-08:00

…Некаторыя людзі даводзяць, што ўсе падзеі, пачуцці, фантазіі, што некалі мелі месца на зямлі, бясследна не знікаюць, а знаходзяцца вакол нас. Хто ведае, можа, сапраўды да гэтага часу ходзіць непрыкметная сярод нас цень прыгожага і няшчаснага кахання Канстанціна і Марыі…
…Калі на пачатку 1861 года Каліноўскі паехаў на радзіму, каб узяць удзел у рэвалюцыйным руху… яму не было дзе спыніцца ў Вільні, і ён з ахвотаю адгукнуўся на прапанову сябра Юзафа Яманта пажыць у яго. Тут ён і сустрэўся з Марыяй… першы раз яго вочы спаткаліся з яе позіркам і … заіскрыліся. Гэта было каханне з першага позірку, якое асвятляла ўсё іх пазасталае жыццё…
Магчыма, нашы героі ўжо хутка пабраліся б, але на іх шляху лёс паставіў перашкоду - нечаканы арышт Кастуся ў самым пачатку 1864 года. Арыштавана была і Марыя.
… Марыю не выпусцілі з астрога паглядзець на апошнія хвіліны жыцця таго, каму яна была абяцана пры сведчанні людзей і Бога…

Спектакль “Майго юнацтва крылы…” вымагае пэўнай глядацкай падрыхтоўкі. Паэма А. Куляшова, паводле якой створаны спектакль, не дае гледачу гістарычных падрабязнасцей і лагічнай паслядоўнасці сюжэту. Каб успрынять спектакль напоўніцу, раім пазнаёміцца з цікавымі матэрыяламі жыцця і дзейнасці Вікенція Канстанціна Каліноўскага на сайце Зьміцера Кузьменкі “Сьвіслацкія аркушы”.

А праўды не пакінем.../ А правды не оставим...

2011-12-20T02:34:00.000-08:00

14 снежня адбыўся прэм'ерны паказ спектакля "Майго юнацтва крылы..." паводле паэмы Аркадзя Куляшова "Хамуціус"

...Абазнаны тэатральны рэжысёр Раман Вікцюк, ладзячы свой паэтычны тэатр, назваў гэта цудам: цуд,калі вершы нараджаюцца двойчы. Першы раз – на дзюбцы пяра ў паэта, другі раз - у артыста на сцэне.

Але гэткі цуд здзяйсняецца тады, калі спектакль паўстае не з пашаноты да аўтара, а з пачуццяў мацнейшых – захаплення, адданасці, любові. У гэтым выпадку – да асобы і паэзіі Аркадзя Куляшова. Намаганнем рэжысёра Уладзіміра Савіцкага драматычная паэма "Хамуціус" перайшла ў вымярэнне існае драмы – тэатральнай.

…Увязнёны Канстанцін Каліноўскі жыве свае апошнія гадзіны. Абвінавачванні вядомыя. Вырак мянялі колькі разоў – расстраляць, павесіць… Гэтаксама паўсюдна і публічна нішчылі ягоных паплечнікаў. Самых апантаных. Самых адданых. Маладых .

Прастора камеры Каліноўскага поўніцца згадкамі і кожны, хто ў гэтых згадках з’яўляецца, схіляе або змушае Вікенція Канстанціна… да жыцця. Кожны дае яму шанц і просіць (моліць!) гэты шанц скарыстаць. Але вязень паслядоўна адмаўляе святару, следчаму, каханай… Чаму? Не хоча жыць? Не можа? Але што можа быць важнейшым за жыццё?

…Калі ўжо нас за нашу праўду Бог
Пачаў караць і, з вісельняй у згодзе,
Нам прападаць прызначыў пры ўваходзе
У вечны сад, то мы хутчэй загінем,
Чым скардзіцца пачнем на марны лёс,
Хутчэй ад шчасця і саміх нябёс
Адмовімся, а праўды не пакінем… ("Лісты з-пад шыбеніцы")

Няўжо – праўда?!

Жана Лашкевіч

Крылы ад паэта Куляшова / Крылья от поэта Кулешова

2011-12-12T05:14:00.000-08:00

…Апошнія дні Канстанціна Каліноўскага ў вязніцы. Ён думае, мроіць, трызніць… Блізкія і чужынцы наведваюцца да яго ў згадках, змушаючы жывога думаць пра жывое.

Генадзь Гаранскі (Канстанцін Каліноўскі)

Аляксандр Гладкі (Следчы)

Постаці Ксяндза, Следчага, Цыганкі схіляюць да мастацкай алегорыі; увасабленнем кахання паўстае Марыся Ямант. Каліноўскі чакае канчатковага прысуду…

Вольга Сініца (Цыганка) і Юлія Смірнова (Марыся Ямант)

14 снежня а 19-й гадзіне на сцэне Дома літаратара (г. Мінск, в. Фрунзе, 5) напярэдадні прэм'еры адбудзецца прагляд спектакля “Майго юнацтва крылы...” паводле паэмы Аркадзя Куляшова “Хамуціус”.

Эскіз убору Цыганкі. Мастак - Віктар Цімафееў

Сцэнічную версію драматычнай паэмы стварылі рэжысёр Уладзімір Савіцкі, мастак Віктар Цімафееў, балетмайстар Дзіна Юрчанка; музыку да спектакля адшукаў Павел Захаранка, раманс на вершы Аркадзя Куляшова напісаў Аляксей Еранькоў.

Фотаздымкі застольнай рэпетыцыі рабіла Вольга Марозава

45 хвілін захаплення / 45 минут восхищения

2011-12-07T02:37:00.000-08:00

5 снежня 2011 года адбылася наша чарговая творчая сустрэча – з вучнямі пятых класаў мінскай Гімназіі № 25. Творчую сустрэчу падрыхтавалі актор Аляксей Кірмуць і педагог Вольга Гаяева, якіх пяцікласнікі моцна ўразілі тым, што “…добра ведаюць, хто стварае спектакль, што такое п’еса і хто яе піша. Дзеці самі распавядалі нам пра тэатр… ды так падрабязна, з такім веданнем справы! Такія гледачы робяць нам гонар! “

Тэатральны ўрок у гімназіі № 25

Гэты раз вучням выпала магчымасць выпрабаваць сябе ролямі рэжысёра, драматурга, мастака і нават правесці сваю рэпетыцыю!

Паспытаць смаку ролі?

Актор Аляксей Кірмуць распавёў, як “...адны дзеткі прыдумвалі герояў і малявалі іх на паперы, іншыя – апісвалі характары персанажаў і дзеянне, трэція – працавалі на сцэне. Дзеці былі ў захапленні… і мы таксама. Камусьці давялося папрацаваць грымёрам, а камусьці пабыць у ролі Брыка з нашага папулярнага спектакля. Гэта захапіла ўсіх!”

Брык (Косця) і... Брык (Аляксей Кірмуць)

У якасці прыкладу Аляксей Кірмуць скарыстаў свой сцэнічны вобраз Брыка са спектакля “Брык і Шуся шукаюць лета”. Расказаў, як узнікла задума і як ішла праца.

Гульні і практыкаванні

У гульнях і практыкаваннях удзельнічалі амаль усе, нават педагогі… дзеля правільнага маўлення, увагі, пачуцця партнерства, рытму. Усе атрымалі асалоду ад агульнай працы.

Вольга Зашчэка

Вясёлка над тэатрам / Радуга над театром

2011-12-01T05:20:00.000-08:00

Тэатр для дзяцей і часопіс для дзяцей "Вясёлка" неспадзявана пасябравалі. Нагоду для сяброўства натуральна ўтварыла класіка, а менавіта - Янка Купала і наша тэатральная цікавасць да ягонае асобы.

Уладзімір Савіцкі, наш мастацкі кіраўнік, колькі гадоў таму стварыў спектакль "Сны аб Беларусі" на падставе драматургіі Уладзіміра Караткевіча (ў Купалаўскім тэатры), а яшчэ раней на малой сцэне Купалаўскага, адмысловым праектам "У жніўні трыццаць шостага" распавёў пра асабістую трагедыю паэта (разам з гісторыкам Віталём Скалабанам). Няма сумневу: пра Купалу трэба гаварыць ў тэатры і з дзецьмі. Нават з тымі, якія лянуюцца альбо не паспяваюць чытаць яго ў школе.

Рэжысёраў намер неспадзявана падтрымала кніга Уладзіміра Ліпскага "Янкаў вянок", "...першы ёмісты і аб'ектыўны аповед для дзяцей пра Янку Купалу, яго радавод, нялёгкае жыццё і ўзнёслую, прарочую творчасць" (цытата з анатацыі).

Кніжка выйшла ў 2009 годзе (выдавецтва "Мастацкая літаратура"), а ў бліжэйшых планах тэатра – стварэнне спектакля-урока на падставе трох паэм Янки Купалы – «Магілы льва», “Бандароўны” і “Гусляра”. А распавесці пра самога паэта дапаможа кніга Уладзіміра Ліпскага…

Уладзімір Ліпскі - галоўны рэдактар часопіса "Вясёлка". Часопіс "Вясёлка" – галоўны беларускі часопіс для дзяцей. А наш тэатр, атрымліваецца, галоўны беларускі дзіцячы тэатр?! Ды нам, як галоўным, выпадае нейкі шанец ...

...23 траўня ў Доме літаратара ладзілася вечарына, прысвечаная стогадоваму юбілею Васіля Віткі, пісьменніка, паэта і стваральніка дзіцячага часопіса “Вясёлка”. Ад Беларускага рэспубліканскага тэатра юнага гледача ўдзельнікаў вечарыны вітаў… Пацук, персанаж спектакля “Брык і Шуся шукаюць лета”. Перадусім Пацук распавёў прысутным сваю чытацкую біяграфію: як толькі яго прыдумала драматург і паэтка Таццяна Сівец, ён хутка даведаўся, што “Жыў на свеце дзед Васіль,/ За плячыма мех насіў. / Дазналіся мышкі, / Што ў мяшэчку кніжкі, / Разгрызлі завязкі… “

Такім чынам наш Пацук адразу ж узяўся за кніжкі і стаў чытаць Васіля Вітку і часопіс "Вясёлка". Менавіта літаратура паспрыяла ягонаму вырашэнню падацца на вялікую сцэну, і рацыю Пацука цалкам падзяліў актор тэатра Андрэй Каламіец, выканаўца ролі Пацука. вялікі аматар і знаўца беларускага прыгожага пісьменства.

27 чэрвеня "Вясёлка" прадстаўляла свой адмысловы чэрвеньскі нумар, прысвечаны Баліварыянскай Рэспубліцы Венесуэла. Натуральна, прысутнічаў спадар пасол Амерыка Дзіяс Нуньес, ладзіліся конкурсы для дзяцей і канцэрт, у якім чынны ўдзел брала акторка Тэатра юнага гледача Алеся Гераська з чытаннем вершаў Андрэса Элоя Бланкі пра дзяўчынку ля марскога берагу: "Яна прымае хвалі за лімоны, /А мора – за чараўніка жывога".І хоць адзінае мора, якое ў пошуках вобразу магла ўявіць Алеся –Мінскае, Алесіна мастацкае чытанне ўпрыгожыла праграму.

29 жніўня мы з часопісам "Вясёлка" зладзілі "Тэатр колераў вясёлкі" – адмысловае развітанне з летнімі вакацыямі ў Цэнтральным дзіцячым парку імя Максіма Горкага... дарэчы, галоўным дзіцячым парку нашае сталіцы.
З прывітальным словам выступіў эксперт Дзяржаўнай думы РФ, старшыня камітэту па культуры Грамадскай палаты, паэт, кампазітар Рогаль Іосіф Міхайлавіч. Заслужаны артыст Рэспублікі Беларусь Алег Сямёнаў і Вольга Січко выканалі папулярныя песні кампазітара. Выступілі самадзейныя мастацкія калектывы. Рагнед Малахоўскі з часопіса “Бярозка” падрыхтаваў і правёў інтэлектуальную віктарыну. Паэтка і драматург, аўтарка п’есы “Брык і Шуся шукаюць лета” Таццяна Сівец распавяла маленьким гледачам пра цуды, якія адбываюцца ў парку… А казачная імпрэза з самымі папулярнымі сцэнічнымі персанажамі пазнаёміла паркавых наведнікаў са спектаклямі тэатра.

Цяпер казачныя персанажы рыхтуюцца да Навагодніх і Калядных святаў, а наш тэатр абвяшчае пра пачатак дзён Казачнага каралеўскага балю. Першым бальным днём зробіцца 16 снежня 2011 года а 16-й гадзіне фае Дома літаратара (вул. Фрунзе, 5) прыме першых гасцей – юных гледачоў, удзельнікаў нашых конкурсаў і сустрэч, а таксама прадстаўнікоў пасольстваў і літаратараў.
Першы бальны дзень дапамагае ладзіць і адкрываць вядомы дзіцячы часопіс “Вясёлка” на чале з рэдактарам Уладзімірам Ліпскім.

Дні Казачнага каралеўскага балю працягнуцца з 23 снежня 2011 года да студзеня 2012 года. Нашы юныя сябры разам з бацькамі смогуць абраць свой дзень і ўбачыць галоўны святочны сюрпрыз!

Побач з поспехамі / Рядом с успехами

2011-11-30T00:09:00.000-08:00

Побач з поспехамі псіхолага-педагагічнай службы тэатра паўстаў першы негатыўны досвед. Як педагогі да яго ставяцца? Разважае педагог Вольга Марозава, якая арганізуе творчыя сустрэчы з гледачамі з расповядам пра тэатр і стварэнне спектакля.

– Негатыўны досвед – гэта, перадусім, промах абодвух бакоў, якія дамаўляліся пра сустрэчу. Замест паразумення адбываецца непаразуменне: не пра тое дамаўляліся, не таго чакалі… Але гэты досвед для нас павучальны і я цяпер разумею, што трэба дапрацаваць, што зусім выкрэсліць з праграмы, а на што зважыць пільней.
– Вольга, а можаш патлумачыць, чаму ў адной школе сустрэча прайшла зацікаўлена і карысна, а ў другой – зусім ніяк?
– Поспех мае шмат складнікаў. Як ні дзіўна, няпоспех – таксама. Нікога не хачу пакрыўдзіць, але, па-першае, колькі гадоў пэўныя тэатральныя педагогі з’яўляліся ў школах, каб... прапанаваць квіткі на спектаклі. Перадусім і ад нас чакаюць гэткай самай прапановы, рыхтуючыся адказаць, што квіткі ім не патрэбныя. Па-другое, творчая сустрэча наўпрост залежыць ад гледачоў. Ад іх выхаванасці, культуры, асаблівасцяў пэўнага ўзросту.

Актор Андрэй Каламіец ў гімназіі №35

Нашы сустрэчы разлічаны на гледачоў дзесяцігадовага ўзросту, чыя колькасць абмяжоўваецца дваццацю пяццю прысутнымі. Тады ім цікава, зручна, утульна... і нам таксама. Усе добра слухаюць, ёсць магчымасць паразмаўляць амаль з кожным...

Першая няўдалая сустрэча адбылася ў школе № 138, куды я і мая калега Вольга Гаяева наведваліся з акторамі спектакля “Маленькі лорда Фаўнтлярой”. Сярод нас быў Ян Паплаўскі, адзінаццацігадовы выканаўца галоўнай ролі і роўны па ўзросце дзеткам, якія былі на сустрэчы. Але дзеткі зусім не ўяўлялі, што такое тэатр і праца ў ім, навошта тэатр патрэбны і нашто ім займацца ўвогуле. Цяжка было размаўляць і разважаць, было поўнае непаразуменне. Праўда, праз колькі дзён яны ўсё-ткі прыйшлі на спектакль і глядзелі яго вельмі ўважліва, таму ёсць надзея на тое, што яны зробяцца нашымі гледачамі. А другая сустрэча днямі адбылася школе № 97. Дзяцей было вельмі многа (актавая зала!!) і пра тэатр яны паведамілі цікавыя рэчы: кіруе тэатрам і пастаноўкамі прадзюсер, а музыку да спектакля піша дзі-джэй…
– Ты жартуеш?
– Во як бывае! (Cмяецца). Напэўна, дзеля такой публікі мы і павінны працаваць... у разы лепш.
– Але ж побач з дзецьмі ёсць дарослыя людзі...
– ...Наша трэцяе непаразуменне – якраз з імі, з адміністацыяй школ. Дамаўляешся пра адно, а на справе можа атрымацца зусім інакш. Я заўсёды агаворваю колькасць прысутных і ўзрост – гэта вельмі важна. Мы прыязджаем, а нас сустракае поўны калідор вучняў 5-6 класаў… Зразумела, гэта дрэнна, але пачынаем у такіх абставінах: хвілін пятнаццаць усе чакаем, пакуль адчыняць залу і падрыхтуюць апаратуру. Так нельга. Калі школа не зацікаўленая ў нашай праграме – прасцей з намі не дамаўляцца. Трэба да любой справы ставіцца з павагай, толькі тады атрымаецца плённае супрацоўніцтва. Не чакалі нас ці забыліся – гэта прафесійны промах, вось і ўся справа…
– Але ж такія сустрэчы перадусім патрэбны тэатру...
– Чамусьці бальшыня ў гэтым перакананая. Але давай паразважаем. Мы ладзім творчыя сустрэчы бескаштоўна. Ладзім дзеля таго, каб дзеткі ўведалі асаблівасці мастацтва, разуменне якога наўпрост дапаможа іх досведу і развіццю. Распавядаем і тлумачым на прыкладах, з выступленнем актора… цікава і павучальна атрымліваецца. За адным разам будучы глядач можа пазнаёміцца крыху і з рэпертуарам, і выбраць сабе штосьці па душы. А наш інтарэс на перспектыву – зацікавіць, выхаваць і дапамагчы зразумець складаны свет тэатра. Мы мусім выхоўваць сваіх гледачоў. Гэта наша праца.

Р.S. Пра стварэнне сцэнічнага вобразу Вольга Марозава распавядае разам з акторам Андрэем Каламійцам. 16 лістапада іх супольныя высілкі ацанілі пяцікласнікі і педагогі гімназіі № 35.
“Пад час сустрэчы мы з Андрэем распавядалі і паказвалі, як увасабляецца спектакль і з чаго стварае актор сваю ролю, – удакладняе Вольга Марозава. – Вядома, найбольшую ўвагу надалі працы актора. Андрэй паказаў, як накладаюць грым, апрануў касцюм, загаварыў з інтанацымі свайго героя…

Актор Андрэй Каламіец на сустрэчы ў гімназіі №35

Трэба заўважыць, што нашы суразмоўцы паставіліся да сустрэчы з цікавасцю і самі ўзялі ўдзел у размове. Але больш за што іншае мяне здзівіла падкрэсленая ўвага з боку педагогаў, – часам здавалася, што сустрэча адбываецца не ў школе, а дзесьці за нашымі кулісамі.

Пазнай сябе і... атрымай запрашэнне на прэм'еру!

Сорак хвілін, мы імкліва набліжаемся да фіналу – і раптам дзеці пачалі круціцца, шамацець, гаманіць… Няўжо не цікава? А яны палезлі па паперу і асадкі… каб узяць нашы аўтографы!”

З Вольгай Марозавай размаўляла Вольга Зашчэка

Беларускі тыдзень галерэі "Метраполь" / Белорусская неделя галереи "Метрополь"

2011-11-28T06:50:00.000-08:00

З 6 да 12 снежня ў галерэі "Метраполь" (Масква) адбудзецца выстава жывапісу і прадстаўленне дабрачыннага календара на 2012 год з ілюстрацыяімі мастачкі Ганны Сілівончык. Імпрэза наладжана фондам "Детские сердца", падтрыманым сецівам аптэк 36.6. Адкрыццё адбудзецца 6 снежня а 19-й гадзіне. У праграме: тэатр, вяртэп (батлейка), пернікавыя дамкі, дабрачынная латарэя.

Ганна Сілівончык - адна з самых вядомых маладых мастакоў Беларусі. З нашым тэатрам яна супрацоўнічае з чэрвеня 2011 года. Менавіта ёй належыць аўтарства плаката да спектакля "Мой бедны Марат".

Ранняя вясна /Ранняя весна

C 6 по 12 декабря в галерее Метрополь пройдет выставка живописи и презентация благотворительного календаря на 2012 год с иллюстрациями

белорусской художницы Анны Силивончик. Акция организована фондом "Детские сердца" при поддержке сети аптек 36.6. Открытие состоится 6 декабря в 19.00

В программе: театр, вертеп, пряничные домики, благотворительная лотерея.

Анна Силивончик - одна из самых известных молодых художников Беларуси. С нашим театром она сотрудничает с июня 2011 года. Именно ей принадлежит авторство плаката к спектаклю "Мой бедный Марат" .

Чырвоны каптурок / Красная шапочка

На выставке ждут всех, кто любит детей!

Приобретая наш «Благотворительный календарь 2012» вы сможете подарить радость жизни детям, страдающим пороками сердца. Все деньги, вырученные от продажи календаря, пойдут на кардиооперации детям, подопечным Фонда «Детские Сердца».

Место проведения: Москва, Театральный проезд, д. 2, ст. метро Театральная

Галерея "Метрополь"

Телефон: +7 (495) 623 0474

Вход свободный

Падарункі новага сезону/Подарки нового сезона

2011-11-27T11:45:00.000-08:00

Шаноўныя сябры!
У кожным нумары часопісаў “Маладосць” і “Бярозка” будуць апублікаваныя купоны с 50% зніжкай на квіткі ў Тэатр юнага гледача. Купон будзе дзейнічаць толькі на адзін пазначаны ў ім спектакль на працягу ўсяго тэатральнага сезону.
Збяры сваю калекцыю купонаў і паглядзі ўсе чароўныя гісторыі і казкі новага сезону!
Увага: колькасць білетаў па зніжцы – абмежаваная!
Па дадатковую інфармацыю звяртайцеся: (017) 278-17-19, (029) 505-91-21

Уважаемые друзья!
В каждом номере журналов «Маладосць» и «Бярозка» будут опубликованы купоны с 50% скидкой на покупку билета в Театр юного зрителя. Купон будет действовать только на один указанный в нем спектакль в течение всего театрального сезона.
Собери свою коллекцию купонов и посмотри все чудесные истории и сказки нового сезона!
Внимание: число билетов по скидке – ограничено!
За дополнительной информацией обращайтесь: (017) 278-17-19, (029) 505-91-21

Хутчэй бы!.. / Скорее бы!..

2011-11-26T02:43:00.000-08:00

Колькі гадоў запар найлепшае пажаданне тэатру гучыць так: “Хутчэй бы вы вярнуліся на сваю сцэну!” Але, але, вядома, вядома… Амаль тры гады тэатр не працуе ў сваім памяшканні па вуліцы Энгельса, 26.

Каротка гісторыю нашай рэканструкцыі можна выкласці так: Пастановаю Савета Міністраў Рэспублікі Беларусь ад 24 траўня 2004 года № 604 зацверждана Праграма рэканструкцыі і тэхнічнага пераабсталявання дзяржаўных тэатраў Рэспублікі Беларусь на 2004-13 гг. На падставе вырашэння Мінгарвыканкаму № 1205 от 22 чэрвеня 2006 года распачалася праектная праца па рэканструкцыі ДУ «Беларускі рэспубліканскі тэатр юнага гледача».

Наша зала

“Усё ўпіраецца ў грошы, – каментаваў наш дырэктар Юры Кулік. – Колькасць грошай, якія маглі б выдаткаваць на адноўлены ТЮГ, мянялася тры разы. З 1956 года ў тэатры не было капітальнага рамонту. Ён дайшоў да такога стану, калі трэба мяняць літаральна ўсё: cвеціць дзіркамі дах, кропліць дробны дожджык з трубаў ацяплення, праводка не вытрымлівае напружання, сцены ў расколінах. У тэатры знаходзіцца небяспечна”.

Наша сцэна

У чэрвені 2010 года ўсе службы і супрацоўнікі пакінулі будынак: ён дайшоў да аварыйнага стану. Надыйшла чарга пакутлівага чакання, чутак, інтэрв’ю з адным найважным пытаннем: калі – пачнецца, здзейсніцца, скончыцца?..

Масніцы ўзору 1956 года

І вось навіна: рэканструкцыя Тэатра юнага гледача пачалася літаральна гэтымі лістападаўскімі днямі года 2011! Пра гэта нас інфармаваў заказчык – УКС Ленінскага выканкама. Рэканструяваць наш тэатр будзе Будтрэст № 1

Фотаздымкі рабіў Арцём Ратабыльскі

Дзецям Беларусі / Детям Беларуси

2011-11-25T04:13:00.000-08:00

У год свайго 55-годдзя Беларускі рэспубліканскі тэатр юнага гледача, падтрыманы Міністэрствам культуры Рэспублікі Беларусь, распачаў праект “Тэатр юнага гледача – дзецям Беларусі”

“Пра тое, што ў Мінску ёсць адмысловы тэатр для дзяцей і юнацтва – Тэатр юнага гледача – ведае, бадай што, уся Беларусь…” Па шчырасці, у тэатры так і думалі. Але неўзабаве высветлілася, што ўся Беларусь не ведае. Першы дзіцячы спектакль, паказаны ў Смаргоні, засведчыў: бальшыня залы наведала спектакль ўпершыню ў жыцці. І навошта яго глядзець, па-просту не ўяўляла…

Тэатр юнага гледача – адзіны ў краіне прафесійны тэатральны калектыў, які працуе для дзяцей і моладзі па-беларуску. Вымогаў і патрабаванняў да яго шмат. Яму б ціхусенька пераседзець рамонт уласнага будынку… які не пачынаецца ўжо два гады, але ўласна “тэатр – гэта тут во і зараз”, таму і вырашана было знаёміць Беларусь з самім сабою, адзіным і непаўторным, шляхам найпростым: наведацца ў невялікія гарады Беларусі.

Аляксандр Зелянко (Брык), Юлія Смірнова (Шуся), Павел Наўроцкі (Сабака)

Пад час гастроляў запланаваны шэраг творчых сустрэч з вядучымі акцёрамі тэатра, але першыя сустрэчы замоўлены з паэтам і драматургам Таццянай Сівец, аўтарам тюгаўскага сцэнічнага бестселлера. І давядзецца расказваць усім шчырую праўду: як навучалася Таццяна ў драматурга і паэта Артура Віталевіча Вольскага, якія п’есы паспела напісаць да сцэнічнага дэбюту і, галоўнае, як Брык з Шусяй пасяліліся ў Тэатры юнага гледача – так, што Брык адказвае на глядацкія лісты, а Шуся спіць, але часам прачынаецца і бярэ ўдзел у ранішніках, выставах і творчых сустрэчах.

І цяпер спадарыня Таццяна мусіць пісаць пра тое, як Брык і Шуся жывуць у тэатры, што яны там бачаць, як сябе паводзяць – кіраўніцтва для тэатралаў-пачаткоўцаў…

Праект “Тэатр юнага гледача – дзецям Беларусі” працягнецца тры гады.
Першы спектакль праекту адпрэм’ерыўся 14 траўня: гэта “Кот у ботах” (п’еса Мікалая Шувалава паводле казкі Шарля Пэро) у пастаноўцы рэжысёра Венедыкта Расстрыжэнкава.

“Кот у ботах” ажыццёўлены па шматлікіх просьбах маленькіх гледачоў тэатра, а таксама іхніх бацькоў, якія згадваюць спектакль “Кот у ботах” 1981 года ў рэжысуры Віргініі Тарнаўскайтэ з Народным артыстам Беларусі Міхаілам Пятровым у ролі Ката. Напераменкі з Міхаілам Пятровым Катом у ботах на тюгаўскую сцэну выходзіў Сяргей Журавель, сёння – Народны артыст Рэспублікі Беларусь, вядомы сваімі адметнымі сцэнічнымі персанажамі, а ў ролі Прынцэсы публіка вітала Валянціну Філатаву, якая зазнала вядомасці сваімі рэжысёрскімі работамі ўжо як Валянціна Еранькова.

Сяргей Марговіч (Кот), Аляксандр Гладкі (Жак)

Сяргей Марговіч (Кот), Таццяна Чардынцава (Прынцэса)

Сяргей Марговіч (Кот), Аляксандр Станілевіч (Кароль), Кацярына Крылова (Заяц)

У новым спектаклі ролю Ката ў ботах выконвае Сяргей Марговіч – сваю першую буйную ролю ў Тэатры юнага гледача.

Наш тэатр у краіне цудаў / Наш театр в стране чудес

2011-11-24T11:07:00.000-08:00

"Краіна цудаў" - гэта назва выставы Аксаны Аракчээвай. Аксана Аракчэева - мастак, яки супрацоўнічае з тэатрам. З 19 лістапада да 10 снежня ў межах праекту «Сябры Пасольства Чэшскай Рэспублікі» сталічная галерэя «Універсітэт культуры» і Пасольства Чэхіі ў Рэспубліцы Беларусь запрашаюць у гэтую самую "Краіну цудаў".

Інтэлігентныя... панкі? / Интеллигентные... панки?

2011-11-24T09:45:00.000-08:00

Рыхтуецца да адкрыцця свайго творчага сезону гурт «Дзевяты міліметр», створаны ў 2009 годзе. Калектыў працуе ў стылі панк-рок і, здаецца, спалучае ў сваім неспалучальнае, ўяўляючы сабою прыклад “інтэлігентнага” панку.

Склад групы:

Сяргей Рудзеня – гітара, вакал

Юры Таценка – бас

Міхал Есьман – труба, бэк

Гена Гаранскі – бубны (ударныя)

Песні “інтэлігентных панкаў” поўныя самаіроніі і далікатных кепікаў (магчыма і такое!), а музыканты часам згадваюць, што яны – драматычныя акторы, якія могуць удаваць з сябе то скамарохаў, то рамантыкаў.

Сезон №...?

2011-11-24T06:11:00.000-08:00

16 верасня 2011 года сам “Пан міністар” (спектакль Уладзіміра Савіцкага паводле Францішка Аляхновіча), упрыгожаны кветкамі ад Мінскага гарадскога выканаўчага камітэту, адкрыў наш 56-ы сезон

..Але, калі па-шчырасці, не такі ўжо ён і пяцьдзесят шосты. Гэтых сезонаў было куды больш, а магло б быць яшчэ больш, калі б дзейнасць Тэатра юнага гледача, створанага ў 1931 годзе, не перапыніла Вялікая Айчынная вайна. І ёсць вялікая несправядівасць у тым, што праца буйных айчынных тэатраў пасля Перамогі па-просту аднавілася, а тэатр найважны, тэатр неабходны стваралі і адчынялі нанова.

Повязь з тымі цудоўнымі даваенныім людзьмі – папярэднікамі, пачынальнікамі, – сёння адчуваеццца асабліва востра і... даткліва-пяшчотна. Магчыма таму, што наш тэатр ужо каторы год запар чакае свай рэкантрукцыі, а яны, папярэднікі, сваёй сцэны так ніколі й не зазналі.

Але, як жартуюць беларусы, колькі тае зімы! Адной зімой болей, адной зімой меней... Не паспее гэтая зіма пачацца й скончыцца, як мы ізноў запросім гледачоў на прэм’еру – сапраўднага паэтычнага тэатра паводле паэмы Аркадзя Куляшова “Хамуціус”. Спектакль будзе называцца “Майго юнацтва крылы” – так гучыць радок аднаго з вершаў паэта.

Пад самыя Каляды, 23 снежня, дзеткі з бацькамі падзівяцца "Казцы чароўнага лесу" (у арыгінале – “Воўк на дрэве” ). Казку напісалі Леанід Жухавіцкі і Сяргей Казлоў, слынны казачнік, аўтар знакамітага “Вожыка за туманам”.

Моладзь тэатра наважылася ўвасобіць сапраўдную пірацкую гісторыю “Вясёлы Роджэр” Даміра Салімзянава, ды з працягам у “Пірацкі Новы год”!

Ну і ў гэтым сезоне мы, напэўна, не стрываем, і распавядзем усё, што думаем пра сучаснае тэлебачанне (галаву даю на злом – вы пра яго таксама думаеце!). Праўда, з дапамогаю найноўшай драматургічнай класікі – выбітнай камедыі Андрэя Макаёнка “Зацюканы апостал”. А потым...

...Зрэшты, хай застаюцца яшчэ і нечаканкі, і неспадзёўкі, і сюрпрызы. Пільнуйцеся нас. Зважайце на нас. Прыходзьце да нас.

Дыхай са мною / Дыши со мной

2011-11-24T04:53:00.000-08:00

5 декабря в 18.00 на сцене Молодёжного театра эстрады (ул. Московская, 18а; ст. м. «Институт культуры») состоится благотворительный показ спектакля «Дыши со мной» особого театра «Мимоза» (г. Минск).

5 снежня 2011 года а 18-й гадзіне на сцэне Маладзёжнага тэатра эстрады (в. Маскоўская, 18а, станцыя метро "Інстытут культуры") адбудзецца дабрачынны паказ спектакля "Дыхай са мною" асаблівага тэатра "Мимоза" (г.Мінск).

Режысёр-пастаноўшчык – Вольга Прохарава.

Режысёр па пластыцы – Андрэй Каламіец (Беларускі рэспубліканскі тэатр юнага гледача).

Уваход вольны. Даведкі па тэлефоне: (029) 566-32-17.
Асаблівы тэатр "Мимоза" ўтвораны ў лістападзе 2001 года ва ўстанове культуры і вольнага часу інвалідаў "Інвацэнтр". Сёння ягоныя спектаклі ладзяцца на розных сталічных пляцоўках, а калектыў уяўляе сабою варты інтэграваны тэатр, які будуецца на падставах арт-тэрапіі і спавядае ідэі сацыёкультурнай рэабілітацыі інвалідаў. Паводле кіраўніка і рэжысёра тэатра Вольгі Прохаравай , яе галоўная мэта - так абыграць у спектаклі асаблівасці кожнага выканаўцы, каб кожны недахоп ставаў вартасцю чалавечай індывідуальнасці.

У пастаноўках калектыву занятыя выканаўцы з рознымі групамі інваліднасці нароўні з не-інвалідамі. Такім чынам і тыя, і іншыя маюць магчымасць не толькі спраўдзіць свае творчыя намаганні, але і разам перадольваюць забабоны (комплексы), з якімі ў грамадстве звыкла ставяцца да інвалідаў.

У асаблівым тэатры «Мимоза» дзейнічае каманда Інтэграванага КВК «Батлейка», якая штораз бярэ ўдзел у фестывалях і сустрэчах міжнароднага ўзроўню.

Наш бедны Марат / Наш бедный Марат

2011-11-24T03:49:00.000-08:00

1. Але, але. Наш Марат бядотны й гаротны. Перш як яму, Марату, выйсці на сцэну (Дома літаратара па вуліцы Фрунзе, 5), папалілася важнецкае светлавое абсталяванне. Праўда, гадоў пятнаццаць яно вымагала тэрміновага рамонту, але ж неяк ліпела. А тут – крэс. Як асветліць прэм’ернае Маратава выйсце, прызначанае на 30 чэрвеня?!

Кацярына Крылова (Ліка), Ігар Сізоў (Марат)

«Мой бедны Марат» – п’еса Аляксея Арбузава. П’еса пра тое, як людзі пад час ленінградскае блакады ратавалі адно аднаго ад смерці…ажно да перамогі ў вялікай вайне. Ажно да кахання, якое… асветліла і папаліла іх жыццё, – кахання, якое для шырокае публікі даводзіцца тлумачыць праз класічны любоўны трохкутнік.

Кацярына Крылова (Ліка), Ігар Сізоў (Марат)

Рэжысёр Ягор Лёгкін заўважыў, што такія спектаклі, як «Мой бедны Марат», робяцца не «пра вайну» і з’яўляюцца не таму, што трэба адзначыць знамянальную дату. А… каб паразумецца са сваімі бабулямі і дзядулямі. Альбо каб асэнсаваць, нарэшце, што такое «страчанае пакаленне» і пільней зірнуць на сваё ўласнае.

Кацярына Крылова (Ліка), Ігар Сізоў (Марат), Генадзь Гаранскі (Леанідзік)

Альбо зацеміць, што ёсць людзі, якія баяцца пачувацца шчаслівымі і жыць напоўніцу: харошыя людзі, спраўныя, прыстойныя і вартыя!Такім чынам, як нам асветліць каханне, якога ім не ўдалося пазбегнуць на сцэне?

Наша адміністрацыя пайшла ў пазыкі і арэндавала светлавое абсталяванне на прэм’ерныя спектаклі. А потым так: вымагаеш прафесійнага асвятлення – рыхтуй мільёны, наш бедны Марат. І не бойся быць шчаслівым.

2.Ведаеце, як цяпер пішуць: "доўгачаканы тур, прыезд, кантакт..." Балазе, пра наш спектакль ніхто не схлусіў – у сэнсе таго, што яго доўга чакалі.

Васіль Казлоў (Марат), Юлія Смірнова (Ліка)

Бо выпускаўся ён дакладна паводле графіку і прэм'ера не спазнілася ні на хвіліну, нягледзячы на страшэнныя залевы з маланкамі (а ёсць яшчэ сярод нас супрацоўнікі, якія страшэнна баяцца грымотаў!) альбо на вагу нашай лаканічнай сцэнаграфіі.

Першы склад выканаўцаў: Кацярына Крылова, Ігар Сізоў, Генадзь Гаранскі. Неўзабаве гледачы ацанілі і другі склад: Юлію Смірнову, Васіля Казлова, Андрэя Каралевіча.

Юлія Смірнова (Ліка), Андрэй Каралевіч (Леанідзік)

3.Глядацкія водгукі па спектакль можна прачытать во тут во, але адну выцемку дамо: "Молоденькие актеры взялись за советскую классику, о которой даже люди зрелого возраста успели забыть. Впечатления от спектакля самые неожиданные. Старую историю видишь как будто впервые.Никакого пластикового оружия, канонады, взрывов. И высокая драма войны, любви на войне, прожитая очень достойно. "

Васіль Казлоў (Марат), Юлія Смірнова (Ліка)

Генадзь Гаранскі (Леанідзік), Ігар Сізоў (Марат)

4.Між тым важная інтрыга яшчэ наперадзе: "Мой бедны Марат" запрошаны на фестываль М'@рт-контакт у наш славуты Магілёў. Паказ спектакля прыпадае на 25 сакавіка 2012 года.